کفش ملی نامی آشنا در حافظه جمعی مردم ایران است؛ برندی که فراتر از یک بنگاه اقتصادی، بخشی از تجربه زیسته طبقات مختلف اجتماعی بوده و فراز و فرود آن بازتابی از تحوالت سیاست گذاری، مدیریت دولتی و تغییرات ساختار اقتصاد ایران در هفت دهه گذشته است. این کتاب حاصل تالشی است برای روایت کردن همین تجربه‌های کم‌تر شنیده شده؛ تجربه هایی که در الیه های پنهان سازمان باقی می‌مانند و اگر ثبت نشوند، نه فقط برای نسل آینده مدیران و سیاست‌گذاران، بلکه برای فهم
چرایی وضعیت امروز صنعت کفش در ایران، خألیی جدی ایجاد می کنند.

در مطالعه‌ای که پیِِش روست، «تاریخ شفاهی» و «تجربه نگاری مدیران» نه صرفًًا به عنوان تکنیکی پژوهشی، بلکه به عنوان ابزاری برای سنجش ظرفیت نهادی یک سازمان و استخراج منطق تصمیم گیری مدیران به کار گرفته شده است. کفش ملی، به عنوان بزرگ‌ترین شبکه توزیع کفش در کشور و یکی از قدیمی ترین شرکت های زیرمجموعه گروه صنعتی ملی، نمونه‌ای منحصر به فرد برای واکاوی روابط پیچیده میان سیاست گذاری کالن، مدیریت بنگاهی، نقش دارایی های راکد، و پویایی‌های بازار است. آنچه در این پروژه گرد آمده است، حاصل گفت‌وگو با مدیرانی است که هر یک بخش‌هایی از تاریخ این شرکت را زیسته‌اند؛ از روزگار اوج گیری تولید صنعتی و رشد صادرات، تا دوره‌های رکود، واگذاری دارایی ها، چرخش‌های پیاپی مدیریت بخش عمومی و تالش‌های پراکنده برای احیا.
کفش ملی، شرکتی که در دهه‌های پیش از انقلاب تاسیس شد و در مقطعی تا ۸۰ درصد بازار کفش را به خود اختصاص داده بود، پس از ملی شدن مالکیت آن در دوره انقلاب ، با فراز و فرودهای بسیار روبرو بوده است.