چکیده

سالمندی جمعیت و افزایش امید به زندگی، نظام‌های بازنشستگی را با چالش‌های هم‌زمان پایداری مالی و کفایت حمایت‌های اجتماعی مواجه کرده است. این پژوهش با بهره‌گیری از گونه‌شناسی سوده و ورومان (۲۰۰۸)، نظام‌های بازنشستگی را بر پایه دو بُعد «سطح کلی تأمین و سخاوت مزایا» و «میزان حضور بخش خصوصی در لایه اجباری» تحلیل می‌کند و چهار کشور بریتانیا، فرانسه، بلژیک و سوئد را به‌عنوان نمایندگان خوشه‌های متمایز بررسی می‌کند. تمرکز اصلی پژوهش، بررسی جامع نظام بازنشستگی و سبد خدمات رفاهی سالمندان فراتر از پرداخت مستمری است که حوزه‌هایی نظیر حمایت‌های معیشتی تکمیلی، مراقبت طولانی‌مدت، خدمات سلامت و برنامه‌های حمایتی مکمل را در بر می‌گیرد. یافته‌ها نشان می‌دهد که علی‌رغم تفاوت‌های نهادی، کشورهای مورد مطالعه در چند محور مشترک‌اند: وجود کف حمایتی نهادمند و شاخص‌گذاری‌شده برای پیشگیری از فقر سالمندی، تفکیک نهادی و توزیع مسئولیت‌ها میان سطوح مختلف حکمرانی و اتکا به ترکیبی از اصلاحات پارامتریک و نهادی برای تضمین پایداری مالی. نتایج این مطالعه، می‌تواند مبنایی تحلیلی برای استخراج دلالت‌های سیاستی و بازطراحی خدمات رفاهی صندوق‌ بازنشستگی کشوری باشد.