این گزارش به بررسی وضعیت کنونی بیمه تکمیلی بازنشستگان صندوق کشوری می‌پردازد و با مترکز بر تجربه قراردادهای اخیر بیمه تکمیلی، در سال ۱۴۰۳ با بیمه ملت و سال ۱۴۰۴ با بیمه دانا، نقاط ضعف و قوت نظام بیمه درمان بازنشستگان را تحلیل م یکند. یافته‌های اصلی گزارش در چند محور کلیدی قابل جمعبندی است:

کاستی‌های بیمه پایه سالمت:

بیمه پایه سالمت که باید ستون اصلی حامیت درمانی باشد، در سال‌های اخیر با کاهش تدریجی دامنه تعهدات روبه‌رو شده است. محدویت پرداخت هزینه خدمات تشخیصی درمانی در مراکز غیر طرف قرارداد با بیمه پایه و پرداخت تعرفه‌های دولتی بابت خدمات بسرتی، باعث گردیده جربان بار مالی ناشی از آن جهت جربان هزینه‌های هزینه درمان به بیمه تکمیلی و حتی بیمه اکمل منتقل شود و در نتیجه ساختار بیمه‌ای را از تعادل خارج ساخته و به تحمیل بار مالی مضاعف بر صندوق بازنشستگی انجامیده است.

بار مالی و ناتراز ی صندوق بازنشستگی:

صندوق بازنشستگی کشوری به‌عنوان نهادی که اساساً نقش بیمه‌گر درمانی در ساختارش تعریف نشده، ناگزیر به ایفای این نقش شده است. در قراردادهای اخیر حدود ۶۷ تا ۷۰ درصد حق بیمه تکمیلی از محل منابع صندوق پرداخت می‌شود، در حالی که تنها ۳۰ تا ۳۳ درصد بر عهده بازنشستگان است. این الگو، همراه با افزایش مداوم رسانه‌ها و هزینه‌های دارویی و درمانی ، ناترازی مالی صندوق را تشدید کرده و وابستگی آن به حامیت‌های دولتی را افزایش داده است و پیشبینی می‌شود با افزایش تعرفه‌های درمانی هر ساله، بار مالی این خدمت به‌صورت تصاعدی بالا رود. پیشنهاد می‌شود با توجه به دهک‌بندی مستمری‌بگیران، سهم بیمه تکمیلی پلکانی اعامل شود.